Dotan Rutte

Dinsdag, 24 april 2018

En toen waren er – natuurlijk – ineens toch wél documenten over de afschaffing van de dividendbelasting. Dat is een hele opluchting, de politici hebben tijdens de formatie dus niet zomaar à l’improviste een beetje zitten kletsen over deze maatregel waardoor de schatkist naar schatting 1,4 miljard euro aan inkomsten derft. Ze hebben gewoon gebruik gemaakt van inzichten van ambtenaren van het ministerie van Financiën.

Daarmee begint meteen het rare gedeelte van het verhaal, want volgens de premier waren er absoluut geen schriftelijke stukken. Zo’n proces verloopt volgens een standaardpatroon. Eerste fase: ‘naar zijn beste weten’ waren er geen stukken; na zo’n formulering kun je altijd nog op je schreden terugkeren. Tweede fase: dat gebeurde dan ook, want na hardnekkig doorvragen van de oppositie bleek dat er namelijk wel stukken waren, maar die moesten geheim blijven in het belang van het formatieproces waarbij alle betrokkenen vrijuit moeten kunnen spreken. Derde fase: eh, nou ja, voor deze keer worden ze toch bij wijze van eenmalige uitzondering openbaar gemaakt.

Zo’n terugtrekkende beweging in fasen kunnen we aanduiden als het Dotan-model: eerst ontkennen en dan, als dat niet meer houdbaar is, steeds verder een stapje terug doen. Eerste fase: zanger Dotan had niet zelf 140 valse Facebook-accounts met positieve verhalen gemaakt, dat hadden zijn medewerkers gedaan. Tweede fase: vervolgens bleek dat hij het toch zelf had gedaan, behalve een heel gênant verhaal over een kankerpatiëntje die als laatste wens een ontmoeting met Dotan zou hebben gehad. Nee, daar wist hij echt niets van – behalve dat hij het verhaal zelf had geretweet. Derde fase: maar het verhaal over een ontmoeting met een fan in een vliegtuig was wél authentiek en niet door hem opgesteld – behalve dat het qua taalgebruik, dubbele spaties en interpunctie exact hetzelfde patroon vertoonde als de overige stukjes, zo toonde RTL aan. Wat een pech nou toch.

Rutte heeft duidelijk meer ervaring met dergelijke scenario’s. Politieke commentatoren weten steeds weer te vertellen dat het een politieke doodzonde is om de Kamer onjuist in te lichten. Ach, werkelijk? Onze minister-president kan het zich permitteren de Kamer onvolledig of onjuist of helemaal niet in te lichten, hij komt toch overal mee weg. De oppositie kan blazen wat ze wil, er zijn veel te veel politieke hachjes afhankelijk van het aanblijven van dit kabinet. Enige flexibiliteit met de waarheid wordt daarbij voor lief genomen, en met een meerderheid van slechts één zetel is er van het ooit zo bejubelde dualisme tussen parlement en kabinet – in de praktijk altijd al een tamelijk leeg begrip – niets meer over.


Voorjaarsverschijnselen

Donderdag, 29 maart 2018

Voorjaar: de narcissen en de terrassen komen op. De tuin van kasteel Schaffelaar, Barneveld.


Heisa

Maandag, 12 maart 2018

Ha! Er is weer heisa over de honorering van een topmanager. Dat was alweer een poosje geleden, de laatste keer ging het om de ABN Amro, als ik me niet vergis. Ralph Hamers van de ING Bank is dit keer de gelukkige. De Raad van Commissarissen gunt hem een salarisverhoging van 50% tot het plezierige bedrag van 3 miljoen euro per jaar. Proficiat kerel!

De motivering is van de gebruikelijke en zo langzamerhand voorspelbare krukkigheid: een betere honorering is nodig om te voorkomen dat dit toptalent de wijk naar het buitenland neemt. Zelfs premier Rutte zei een paar jaar geleden al: ‘Ga dan! Toedeledokie!’ Gek, maar vervolgens doen ze het niet. Uit het feit dat niet de ganse wereld vol loopt met Nederlandse topmannen/vrouwen blijkt trouwens ook dat de trek elders in de wereld in managend toptalent uit de Lage Landen niet zo heel groot is. Als het over Nederlandse topmanagers elders gaat duiken trouwens altijd dezelfde namen op: Onno Ruding, alweer een half mensenleven geleden, en Ben Verwaayen, ook niet direct gisteren.

De kritiek vanuit de politiek was trouwens bijna even voorspelbaar. Wat fijn dat we Twitter hebben tegenwoordig, iedereen kon meteen los. Grote verontwaardiging bij praktisch alle partijen, vooral gemotiveerd door het feit dat ING in de crisis van 2008 met tien miljard euro overheidsgeld was gered. Dat dat bedrag inmiddels al lang is terugbetaald werd niet vermeld. Om dan jaren later alsnog met dat argument een soort moreel gezag over de ING te claimen doet wat geforceerd aan.

Nou vind ik een salarisverhoging van 50% aan de tamelijk straffe kant, en dat voor iemand die, alles wel beschouwd, ook niet meer is dan een – weliswaar goedbetaalde – loonslaaf. Ik dacht tenminste niet dat meneer Hamers eigenhandig de ING heeft opgericht. En als de geleverde prestaties tegenvallen kan de nu zo gulle Raad van Commissarissen hem net zo makkelijk aan de dijk zetten – pardon, dan gaat het gezelschap ‘in goed onderling overleg’ uiteen. Zijn opvolger heeft dan natuurlijk wel de mazzel van dit hoge salaris.

Eerlijk gezegd zal het me een zorg zijn of Hamers drie of vier of vijf miljoen wegschuift. Ik heb te weinig fantasie om te bedenken wat je met zo’n bedrag kunt doen, want zelfs als je een tweede Ferrari en een derde BMW X5 koopt omdat dat zo’n handige boodschappenwagen is, en je acht studerende kinderen hebt, dan nog houd je van zo’n bedrag toch een aardig zakcentje over. Nou ja, akkoord, je huis heeft wat hogere onderhoudskosten dan de gemiddelde Vinex-woning.

En toch knarst het, maar om een andere reden. Het bestuur van ING en naar te vrezen veel andere bedrijven wordt bevolkt door mensen die geen enkel besef lijken te hebben van wat er in de maatschappij leeft. En dat terwijl een bank er is voor de aandeelhouders, maar ook een dienende maatschappelijke functie heeft; ‘systeembank’, kent u die uitdrukking nog? Dat ze dat over het hoofd zien – of, waarschijnlijker, er doodgewoon schijt aan hebben – lijkt mij het échte probleem.

Aanvulling: De HH Commissarissen zijn alsnog wakker geworden: 'Wij realiseren ons dat we de publieke reactie in Nederland op deze duidelijk gevoelige kwestie hebben onderschat.' Pech voor Hamers, die nu moet blijven sappelen met anderhalf miljoen. Over een poosje proberen ze het vast nog een keer.




Maurits van den Toorn
Journalist en redacteur


Meest recente blogs



Meest recente foto's



Meest recente publicaties