Zetels zetels zetels

Vrijdag, 13 januari 2017

Zelden zo gelachen als vorige week bij het radioprogramma Spijkers met Koppen. Niet om het cabaret, dat meestal tenenkrommend flauw is, maar om advocaat Peter Plasman, die staalhard en bij zijn volle verstand – wat heet – beweerde dat zijn Partij voor Niet-Stemmers bij de komende verkiezingen goed is voor 37 Kamerzetels. Of was het toch cabaret?

Wat is dat toch met die advocaten? Vlotte babbel in een tv-show her en der en hopla, ze gaan de politiek in. En soms trouwens net zo snel er weer uit, zoals Bram Moszkowicz, waarvan we al weer bijna vergeten zijn dat hij met veel fanfare werd binnengehaald als lijsttrekker van VNL. U weet wel, die afsplitsing van de PVV die inmiddels Jan Roos heeft weten te strikken als lijsttrekker. Daarmee kan VNL zomaar tien of elf zetels halen, aldus de huidige fractievoorzitter Louis Bontes.

Ook advocaat Theo Hiddema heeft zich op de politiek gestort, bij Forum voor Democratie. Die partij scoorde begin januari bij Maurice de Hond trouwens als eerste van alle nieuwkomers één virtuele zetel (volgens oprichter Thierry Baudet waren het er in november vorig jaar in potentie al zes, maar goed). Voormalig PvdA-Kamerlid Monasch ziet het groter, hij verwacht dat zijn partij Nieuwe Wegen goed is voor twintig zetels. Monasch is vakkundig en heeft in de Kamer echt wel wat weten te bereiken, maar bekend bij het grote publiek? Nou nee.

Maar het is allemaal klein bier in vergelijking met Plasman, die met één machtige zwaai een van de grootste fracties in de Kamer denkt te kunnen gaan aanvoeren. Dat is dan te danken aan de 25% van de kiezers die tot dusverre nooit stemt. In de gedachtegang van Plasman zullen al deze mensen op 15 maart ineens wel naar de stembus rennen om hun stem aan zijn partij te geven, die vervolgens in de Kamer niet – pardon: nooit – zal stemmen. Kamerleden die niet mogen stemmen, in feite helemaal niets doen en daarmee een geheel nieuwe invulling geven aan het begrip ‘zakkenvuller’. Het zou zomaar kunnen dat de niet-stemmende kiezer het niet de moeite waard vindt om daarvoor ineens wél het stembureau te bezoeken, maar wie weet.

Maar goed, het zij zo. Als we dan even een optelsom maken, dan hebben we elf plus zes plus twintig plus 37 zetels: in totaal 74 zetels. Rutte, Asscher, Roemer en zelfs Wilders mogen zich wel zorgen gaan maken. Als het zo doorgaat komen ze amper nog de Kamer in, want we hebben immers ook nog DENK (in diverse peilingen goed voor twee of drie zetels) en Artikel 1 – als die partij inmiddels nog zo heet tenminste, want de naam wordt aangevochten – van Sylvana Simons, waar sinds de tumultueuze oprichting weinig van is vernomen. Een verkiezingsprogramma is er niet, de website bevat slechts een oproep om toch vooral te doneren. En dan zijn er nóg 63 gegadigden die zich bij de Kiesraad hebben laten registreren als mogelijke deelnemer aan de komende verkiezingen…

Aan zelfvertrouwen ontbreekt het de nieuwkomers niet. Gek genoeg moet ik toch weer aan cabaret denken, aan Wim Sonneveld en zijn uitspraak in de conference Kroketten: ‘Het sal mijn benieuwen.’


Het eerste Atsmaatje

Woensdag, 4 januari 2017

Da’s mooi, het jaar 2017 is nog maar een paar dagen oud en het eerste Atsmaatje is al gescoord. De VVD-fractie in de Tweede Kamer maakt zich zorgen over de benaming van vleesvervangers en heeft vragen daarover aan minister Schippers gesteld. Fijn dat onze volksvertegenwoordigers tijd voor dergelijke kwesties hebben.

Voor wie het begrip ‘Atsmaatje’ niet direct kan plaatsen: daarmee wordt een vraag of voorstel bedoeld dat onzinnig, irrelevant of anderszins niet ter zake doend is, door een Kamerlid liefst aan de orde gesteld tijdens het Kamerreces of een andere nieuwsluwe periode, zodat aandacht in de media verzekerd is. De naam is te danken aan voormalig CDA-Kamerlid Joop Atsma dat hierin uitmuntte en regelmatig in krant en tijdschrift met zijn bedenksels glorieerde (met een pleidooi voor meer regentonnen bijvoorbeeld). Dat hij vervolgens als staatssecretaris van Milieuzaken nog geen deuk in een pakje boter kon slaan, vergeten we dan maar even. Van die regentonnen hebben we toen ook niets meer gehoord.

De trofee gaat dit keer naar de VVD-Kamerleden Ziengs en Lodders die zich zorgen maken, ja echt, over de verwarring die bij de consument kan ontstaan door namen als ‘vegetarische schnitzel’ of ‘vegaburger’. Mij lijken die benamingen uiterst duidelijk, en als de consument al verward zou raken: wat dan nog? Dan heeft hij/zij per ongeluk een keertje geen vlees gekocht – misschien bevalt het wel.

Daar lijkt dan ook de échte reden voor de bekommernis van de Kamerleden te liggen: dat kan de vleesverwerkende industrie omzet kosten. De vragenstellende VVD’ers zouden dan ook best eens meer het producenten- dan het consumentenbelang op het oog kunnen hebben. Ze zijn trouwens niet eens zelf op het idee gekomen om deze schrijnende misstand aan de kaak te stellen, maar hebben het overgenomen van de Duitse landbouwminister die een verbod op dergelijke benamingen wil.

Op sociale media is de oprisping van de twee parlementariërs direct aan flarden geschoten, of als je het wat woordspeliger wilt hebben, er is gehakt van gemaakt. Ik moest vooral aan denken aan een Duitse uitdrukking: Mensch, ich möchte deine Sorgen haben.


Beelitz Heilstätten

Zaterdag, 24 december 2016

Voormalig ziekenhuiscomplex in de bossen ten zuiden van Berlijn. Inmiddels niet meer toegankelijk wegens instortingsgevaar, maar er worden soms excursies georganiseerd, dus met dat gevaar zal het wel meevallen.




Maurits van den Toorn
Journalist en redacteur


Meest recente blogs



Meest recente foto's



Meest recente publicaties