Slechte campagne?

Vrijdag, 31 maart 2017

De eerste baltspassen in de kabinetsformatie worden gemaakt, de onwaarschijnlijke combinatie VVD, CDA, D66 en GroenLinks gaat het gesprek met elkaar aan. De PVV doet niet mee, VVD en CDA hebben zich aan hun verkiezingsbelofte gehouden: we gaan niet (Rutte: ‘Niet. Nooit. Niet.’) weer met de PVV in zee. Wilders had trouwens eerst verkondigd ‘nooit’ met Mark Rutte te willen regeren, dus we hebben nu maar liefst drie tevreden politici.

Of toch niet? Ome Geert maakt natuurlijk luid misbaar over deze ‘ondemocratische actie’ waarmee hij vakkundig buiten de boot is gewerkt. En dat nadat de resultaten van de verkiezingen behoorlijk tegenvielen, in een paar weken viel de PVV terug van de verwachte 35 zetels naar de huidige twintig. Allemaal het gevolg van de slechte campagne die Wilders heeft gevoerd, is het oordeel. Hij was immers het grootste deel van de tijd onzichtbaar en stapelde fout op fout.

Zou het? Je kunt je afvragen wat Wilders zou hebben gewonnen als de PVV inderdaad de grootste was geworden. Hij zou het voortouw hebben moeten nemen in de kabinetsformatie, wat hoogstwaarschijnlijk niet zou zijn gelukt; de kans dat VVD en CDA zich dan toch zouden laten overhalen om met de PVV het avontuur aan te gaan is na de ervaringen van 2010 niet zo groot. En als het tot een kabinet-Wilders zou zijn gekomen, dan zou snel blijken dat veel plannen op het fameuze A4’tje niet uitvoerbaar zijn. Trouwens, hoeveel PVV’ers zijn capabel genoeg om minister of staatssecretaris te worden? Zo langzamerhand zijn er genoeg mails van Wilders uitgelekt waaruit blijkt dat hij niet zo’n hoge pet op heeft van veel partijgenoten. LPF-achtige rampspoed ligt in zo’n geval in het verschiet.

Zo’n kabinet zou ongetwijfeld een zeperd voor de Grote Leider zijn geworden die hem bij volgende verkiezingen stemmen zou kosten. Eigenlijk is zijn huidige positie dan ook veel prettiger: groot genoeg om het debat te beheersen en vanaf de zijlijn de brulboei uit te hangen, en klein genoeg om geen regeringsverantwoordelijkheid te hoeven dragen.

Wilders kan zo nog jaren voort. Veel andere mogelijkheden heeft hij trouwens niet, het zit er niet in dat er een functie als burgemeester, directeur van een of andere welzijnskoepel, enzovoort beschikbaar komt. Er zijn geen klassieke ‘uitrangeermogelijkheden’ voor PVV’ers. In betrekkelijke anonimiteit gaan werken voor een of andere denktank in de Verenigde Staten of Israël lijkt het enige toekomstperspectief voor de langere termijn.


'Wendezeit'

Vrijdag, 24 maart 2017

Berlijn, de Spree in het vroege voorjaar van 1990. De Muur stond er nog, maar de Spree was alweer vanuit Kreuzberg te bereiken en bruikbaar als sfeervolle achtergrond voor een stukje muziek.


De boze burger

Zaterdag, 18 maart 2017

Maandenlang zijn we in de media getrakteerd op artikelen over de boze burger die het establishment op 15 maart wel eens even zou wegvagen. Nou zijn negentien zetels voor de PVV en twee voor het Forum voor Democratie niet niks, maar toch flink veel minder dan je op basis van al die artikelen had kunnen verwachten. Baudet van FvD zat er met z’n voorspelling van tien zetels voor zijn partij ook behoorlijk naast. De echte randfiguren uit deze hoek van het politieke spectrum – VNL met Jan Roos, GeenPeil met Jan Dijkgraaf, in zekere zin ook Peter Plasman met z’n niet-stemmers – schitteren in de Tweede Kamer door afwezigheid. Dat lijkt me helemaal niet erg, al plaats ik me met die opvatting natuurlijk wel in de verfoeilijke hoek van de ‘linkse elite’.

Terzijde: is het trouwens wel eens iemand opgevallen dat de mensen die nu worden uitgemaakt voor linkse elite – zeg maar de hoger opgeleide (Rand)stedelingen – vroeger werden uitgemaakt voor handlangers van het grootkapitaal? Een duidelijker voorbeeld van de politieke shift die we de afgelopen pakweg twintig jaar hebben doorgemaakt kan ik zo gauw niet bedenken.

Terug naar de boze burger. De al genoemde Jan Dijkgraaf wijst er in zijn recente boek De bezorgde burger niet ten onrechte op dat veel burgers niet alleen boos zijn, maar ook bezorgd over de ontwikkelingen in het land en de maatschappij. Daarmee heeft hij, zoals dat heet, een punt, want die bezorgdheid is in veel gevallen niet onterecht. Maar die bezorgde burgers zouden zich in veel gevallen dan wel eens wat meer kunnen en moeten inspannen om bezorgd te worden op basis van de juiste feiten.

Het wemelt op Facebook van de pagina’s waarop naar hartenlust wordt gescholden op, nou ja, eigenlijk alles, en vooral op ‘Europa’. Dat moet iedereen zelf weten, maar de spaarzame keren dat ik op zo’n pagina belandde en een puur feitelijke onjuistheid probeerde te corrigeren, leidde dat vaak tot onmiddellijke verwijdering van die opmerking plus een totale blokkade.

In een ander geval waarin er wel discussie mogelijk was, bleek de gesprekspartner zijn kennis te baseren op de website Niburu, een raar geheel vol complottheorieën en vage verwijzingen naar ‘ze’ die allerlei kwalijke dingen doen om ‘ons’ te belemmeren in contact te komen met buitenaardse beschavingen. De Europese Unie is eigenlijk het Vierde Rijk, enzovoort. Als je er een halfuurtje op rondstruint heb je, afhankelijk van je stemming, rooie vlekken in je nek of de slappe lach.

Ieder z’n meug, maar kom dan niet aan met het verhaal dat dergelijke sitemakers en reaguurders allemaal zo bezorgd en begaan zijn met de samenleving en de politiek. Lekker schelden en klieren onder elkaar is vast leuker dan moeite doen om échte informatie te verwerven die misschien – o jee! – niet strookt met je eigen wereldbeeld.

Soms krijg ik het gevoel dat een inburgeringsexamen voor autochtone Nederlanders geen slecht idee zou zijn. Maar ja, dat is natuurlijk typisch een opvatting van iemand van de linkse elite.




Maurits van den Toorn
Journalist en redacteur


Meest recente blogs



Meest recente foto's



Meest recente publicaties